Home Bezetting Repertoire Foto's Links Quotes

Muzikale wereldreis vanuit strandstoel. "The World at your Beach" heeft wind mee Wereldmuziek heeft niets te maken met geitenwollen sokken en klonterige rietsuiker, dat bleek dit weekeinde wel op het strand bij paviljoen Zeezicht. Foto: United Photos de Boer/Cynthia van Dijke IJMUIDEN - Het festival was weer gegroeid in omvang. En nog niet eerder had de organisatie zoveel geld uitgetrokken om artiesten van enige naam aan te trekken. De getoonde lef werd beloond in een swingend tropisch weekeinde op het strand van IJmuiden. Het wereldmuziekfestival The World at your Beach heeft alle wind mee. ,,Gek hè. Maar het is elke keer tropisch weer als wij The World at your Beach organiseren.'' Ariane van Tuyll, uitbaatster van paviljoen Zeezicht en medeorganisator van het muziek- en theaterfestival lacht. Het is een opgeluchte lach. Want elk jaar weer hangt Van Tuyll zo rond de laatste week van juli aan de lippen van weerman Erwin Krol. Een lage drukgebied bezorgt haar nagenoeg een depressie. En met haar de twintig vrijwilligers die het festival dragen. Maar er zijn dit weekeinde geen zorgen over lage drukgebieden en depressies. Als strandbezoekers zich al zorgen maken, dan gaat dat over de fles zonnebrandolie die in rap tempo leeg raakt. Het strand is vol. Dus ook voor de paviljoens Zeezicht en Noordzee waar het festival wordt gehouden. ,,Je kan nu alleen niet zien wie er speciaal voor het festival komen'', zegt Van Tuyll met een licht schouderophalen. Het mocht wat. De strandbezoeker is al bekend met wereldkleding, afgaande op het aantal kleurige sarongs dat zaterdag en zondag bij Zeezicht en Noordzee langsschuifelt. En met de interesse voor wereldmuziek zit het bij diezelfde strandbezoeker ook wel goed, blijkt. Zelfs de meest onwetende muziekliefhebber die bij de term 'wereldmuziek' enkel kan denken aan ondermaatse panfluitblazers, wordt wakker geschud. Want de flamenco zoals die hier wordt gespeeld door de groep Labryenco is evenveel 'wereldmuziek' als de songs van de Iers Haarlemse troubadour Danny Guinan. ,,Is het vrolijk? Kan je er op dansen? En: is het professioneel? Dat zijn de drie zaken waar ik op let bij het boeken van artiesten'', zegt progammeur Edwin Rijs terwijl de dansgroep Mai Anna achter hem een demonstratie geeft van Polynesische dansen. Rijs is dit weekeinde een gelukkig mens. Al was het maar omdat hij zangers Yinka heeft weten te strikken, een Nederlands Nigeriaanse zangeres die met een groovy mix van jazz, hip hop en soul nog maar eens duidelijk maakt dat wereldmuziek niets te maken hoeft te hebben met geitenwollen sokken en klonterige rietsuiker. Een andere publiekstrekker, de groep Da Gaia, laat zaterdag eveneens zien ruimschoots aan de criteria van Rijs te voldoen. Met een mix van folk en Arabische, Afrikaanse, Franse en Spaanse muziek zet de groep het strand in beweging. Ook op zondag is de muziek vrolijk en dansbaar. Zo neemt tienmansformatie Sabroso het publiek op aanstekelijke manier mee op muzikale reis door Zuid-Amerika. Of het nu een cumbia is, of een bomba, plena, merengue of salsa; het publiek vindt het prima. De zelfverzekerden laten hun heupen wiegen in de brandende zon. Anderen liggen voor het podium languit in het zand en bewegen hooguit een voet op de maat van de muziek. Zo ziet Van Tuyll het festival graag: ontspannen. Voor haar geen Bloemendaalse toestanden, inclusief loungen, techno-feesten en Bacardi Breezers. ,,Als je gaat kopiëren, ga je de mist in. Bloemendaal bestaat al. Dit is een familiestrand. 't Mag hier gemoedelijk zijn. Dat past bij het publiek.'' Martijn van Westerop maandag, 29-07-2002